برگزیت؛ موشکافی در فراز و نشیب رابطۀ انگلیس با آمریکا | پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

شما اینجا هستید

توجه:

«تحلیل حاضر ترجمه ای است از تحلیل های منتشر شده توسط مراکز تحقیقاتی، مؤسسات و اندیشکده های پژوهشی بین المللی که صرفاً جهت آشنایی مخاطبین محترم با دیدگاه های جهانی پیرامون موضوعات و مسائل روز منتشر شده و لزوماً منطبق با نظر و دیدگاه این دانشگاه نمی باشد.»

خبرگزاری رویترز در تحلیلی با بررسی تاریخچۀ روابط انگلیس و آمریکا، برخی از لحظات کلیدی روابط بین این دو کشور را مرور کرده و روی کار آمدن دونالد ترامپ به علاوۀ خروج انگلستان از اتحادیۀ اروپا (برگزیت) را موقعیتی تاریخی قلمداد می­نماید. در ادامه ترجمۀ این تحلیل را بخوانید:

برگزیت؛ موشکافی در فراز و نشیب رابطۀ انگلیس با آمریکا

 

ایالات متحدۀ آمریکا در سال ۱۷۷۶ از پادشاهی انگلستان اعلام استقلال کرد و جنگ استقلال آمریکا تا سال ۱۷۸۳ ادامه یافت. با این حال نیروهای انگلیسی در جنگ سال ۱۸۱۲، واشنگتن از جمله کاخ کنگره و کاخ سفید را به آتش کشیدند. انگلیس هم‌چنین طی جنگ‌های انفصال (داخلی) آمریکا موضعی بی‌طرف داشت، با این حال از «ایالات مؤتلفه» (ایالت‌های جنوبی طرفدار برده‌داری) حمایت می‌کرد.

پس از آن انگلیس و مستعمرۀ سابقش تا اواخر قرن نوزدهم با یکدیگر متحد بودند. به­رغم تلاش‌های وودرو ویلسون، ‌رئیس‌جمهور وقت آمریکا برای بیرون نگه­داشتن آمریکا از آتش جنگ جهانی اول، این کشور نهایتاً در سال ۱۹۱۷ اعلام جنگ کرد.

به‌رغم موقعیت خطرناک انگلیس در سال‌های نخست جنگ جهانی دوم، واشنگتن بی‌طرفی خود را تا بمباران ناوگان آمریکا در «پرل هاربر هاوایی» به دست ژاپنی‌ها در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ (16 آذر 1320) و تنها چند ماه پس از ورود اتحاد جماهیر شوروی به جنگ، حفظ کرد. انگلیس و امپراتوری‌اش در این جنگ بیش از ۴۵۰ هزار کشته داد و تلفات آمریکا نیز حدود ۴۲۰ هزار تن بود.

وینستون چرچیل، نخست‌وزیر وقت انگلیس در سال ۱۹۴۶ عبارت «روابط ویژه» را هم­زمان با آغاز جنگ سرد ابداع کرد؛ اما این اتحادی بود که باید آزمون‌هایی را تاب می‌آورد.

ارنست بوین، وزیر امور خارجه پس از جنگ (جهانی دوم) انگلیس گفت، انگلیس به بازدارندگی هسته‌ای خود نیاز دارد تا مطمئن شود که همتایان آمریکایی هیچ‌یک از شرکای پس از جنگ را تحقیر نمی‌کنند. در حالی که تشکیل اتحاد ناتو در سال ۱۹۴۹ به محکم‌تر شدن روابط نظامی کمک می‌کرد، تنش‌ها به‌ویژه بر سر نقش انگلیس به‌عنوان یک قدرت استعماری، به قوت خود باقی ماند.

فرانکلین روزولت، رئیس‌جمهور وقت آمریکا طی جنگ جهانی دوم برای استقلال هند تلاش کرد و این اقدام با مخالفت‌های تند چرچیل همراه بود. هند سرانجام در سال ۱۹۴۷ استقلال خود را از بریتانیا به دست آورد.

در بحران سوئز در سال ۱۹۵۶، هنگامی که انگلیس بدون مطلع ساختن آمریکا به مصر حمله کرد، دوایت آیزنهاور، رییس‌جمهور وقت آمریکا خشمگین شد و آنتونی ایدن، نخست‌وزیر انگلیس را برای یافتن راهکاری صلح‌آمیز تحت فشار قرار داد که به استعفای ایدن انجامید. این بخش بدترین بحران روابط آمریکا و انگلیس در قرن بیستم بود اما قدرت امپراتوری رو به فروپاشی بریتانیا، اهمیت همکاری با آمریکا در امور بین‌المللی را به این کشور نشان داد. روابط میان این دو کشور بار دیگر در سال ۱۹۶۲ و با لغو ناگهانی برنامۀ موشکی «اسکایبولت» از سوی دولت «جان ‌اف. کندی»، رئیس‌جمهور وقت آمریکا محک خورد. انگلیس قصد داشت از این موشک‌ها استفاده کند و لغو این برنامه خشم این کشور را در پی داشت. با این حال کندی طی دوران کوتاه ریاست‌جمهوری‌اش دو بار به انگلیس سفر کرد و در سال ۱۹۶۱ با ملکه الیزابت دیدار کرد. او در سال ۱۹۶۳ و هم‌زمان با دیدار با «هارولد مک‌میلان»، نخست‌وزیر انگلیس در اقامتگاهش در شهرستان «ساسکس»، از سوی سه فعال ضد تسلیحات هسته‌ای «خواستار منع استفاده از بمب»، نامه‌ای دریافت کرد.

تصویر مشخص از انگلیس و آمریکا تا پایان جنگ سرد، تصویر «مارگارت تاچر»، نخست‌وزیر انگلیس و «رونالد ریگان»، رئیس‌جمهور آمریکا بود. این دختر خاروبار فروش و این ستارۀ هالیوود توافقی را بر مبنای تعهدات مشترکشان در زمینۀ دولت کوچک، لیبرالیسم اقتصادی و اقدامات ضد کمونیستی صورت دادند. حتی این رابطه میان دو کشور نیز با مشکلاتی روبه‌رو شد. تاچر از تهاجم آمریکا در سال ۱۹۸۳ به «گرانادا» که کشوری مشترک‌المنافع در شرق «دریای کارائیب» است، خشمگین شد. در سال ۲۰۱۴ یک تماس صوتی ضبط شده از مکالمه تلفنی ریگان و تاچر متشر شد که رئیس‌جمهور آمریکا در آن از تاچر عذرخواهی می‌کند.

«روابط ویژه» با همکاری «تونی بلر»، نخست‌وزیر انگلیس و «جورج بوش» پسر، رئیس‌جمهور آمریکا در جنگ عراق بار دیگر همکاری‌ها را میان این دو کشور تقویت کرد. به‌دنبال حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ (20 شهریور 1380) در آمریکا، بلر تمایل داشت که حمایت کشور خود را از آمریکا ابراز کند. اما با این­که اقدام اولیه برای سرنگون کردن «صدام حسین» در سال ۲۰۰۳ به هدف خود دست‌ یافت، این جنگ بیش از اندازه ادامه‌دار شد. عدم وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق که حمله به عراق را توجیه کرده بود، مخالفت‌هایی را در هر دو سوی اقیانوس اطلس به دنبال داشت و برخی نیز بلر را بازیچۀ دست بوش دانستند. نفوذ بوش بر بلر در کنفرانسی در سال ۲۰۰۶ و زمانی که بوش در حالی که تکه نانی را می‌جوید، به بلر که وارد سالن کنفرانس می‌شد، گفت «آهای بلر» و صدای او از از طریق میکروفون پخش شد، بیشتر مشخص شد. در حالی که دوستی نزدیک بلر با بوش که گفته می‌شود حتی از یک برند خمیردندان هم استفاده می‌کنند، برای او به مسأله‌ای سیاسی تبدیل شد، نخست‌وزیر انگلیس تمایل پیدا کرد که روابط خوب خود با «باراک اوباما»، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا را به‌عنوان یک دارایی ببیند.

اوباما در انگلیس محبوب بود و «دیوید کامرون»، نخست‌وزیر وقت انگلیس بر خلاف رفتار ناشیانۀ همتای سابقش، «گوردون براون» تمایل داشت نزدیکی‌اش با او را به نمایش بگذارد.

کامرون و اوباما در دیداری در سال ۲۰۱۱ در لندن با یکدیگر پینگ‌پونگ بازی کردند و کامرون در دیدارش از آمریکا، در حالی که همراه اوباما هات‌داگ می‌خورد، با او به تماشای بازی بسکتبال دانشگاهی در «اوهایو» نشست.

با این حال وقتی اوباما در آوریل سال ۲۰۱۶ گفت، ممکن است انگلیس در مذاکرات تجاری برای خروج از اتحادیه اروپا «در آخر صف» باشد، سؤالاتی را در میان انگلیسی‌ها در خصوص ارزش روابط این دو کشور برانگیخت. به محض آن که انگلیس به خروج از اتحادیه اروپا رأی مثبت داد، «دونالد ترامپ»، «برگزیت» را «یک چیز خیلی خیلی زیبا» توصیف کرد.

پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا دیپلمات‌های انگلیس در واشنگتن را شگفت‌زده کرد. روابط میان «ترزا می»، نخست‌وزیر انگلیس و دونالد ترامپ تا مدتی متشنج بود. تصویر دیدار می از کاخ سفید در ژانویه ۲۰۱۷ که نخستین رهبر خارجی‌ای بود که از زمان شروع به کار ترامپ با او دیدار می‌کرد، تصویری ماندگار بود که در آن ترامپ دست می را گرفته تا به او کمک کند تا از پله‌های کاخ سفید پایین بیاید.

منبع تحلیل: Reuters

  1. خبرگزاری رویترز، یک خبرگزاری بین‌المللی بریتانیایی و زیرمجموعۀ شرکت تامسون رویترز است. دفتر مرکزی رویترز در لندن قرار دارد و اخبار سراسر دنیا را پوشش می‌دهد. این شرکت در سال ۱۸۵۱ زمانی که پاول یولیوس رویتر شروع به ارسال خبرهای بازار سهام بین لندن و پاریس کرد بنیان نهاده شد. رویترز در ۱۷ آوریل ۲۰۰۸ با شرکت کانادایی تامسون کورپوریشن ادغام شد و شرکت تامسون رویترز بنیان نهاده شد. رویترز به ۲۰ زبان در ۹۴ کشور فعالیت می‌کند و بیش از ۲۵۰۰ خبرنگار دارد. این خبرگزاری تا پیش از ترکیب تامسون رویترز ۲ دفتر منطقه‌ای در نیویورک و سنگاپور داشت. ارزش این شرکت در سال ۲۰۱۰، ۱۳٫۱ میلیارد دلار برآورد گردیده‌است. بنیاد رویترز از ۳ بخش حقوقی، خدمات کمک‌رسانی و خدمات رسانه‌ای تشکیل گردیده‌است؛ که در بخش رسانه‌ای به آموزش خبرنگاری عمومی می‌پردازد.

برگزیت؛ موشکافی در فراز و نشیب رابطۀ انگلیس با آمریکا

49