جنجالی‌ترین برندگان جایزۀ صلح نوبل که شایستۀ دریافت آن نبودند | Page 2 | پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

شما اینجا هستید

جنجالی‌ترین برندگان جایزۀ صلح نوبل که شایستۀ دریافت آن نبودند

 

شبکۀ خبری «راشاتودِی» به بهانۀ اعطای جایزۀ صلح نوبل ۲۰۱۸، در گزارشی از جنجالی‌ترین برندگان این جایزه نام برد که شایسته دریافت آن نبودند.

 

«راشاتودِی» (شبکۀ خبری ۲۴ ساعتۀ روسیه) در گزارشی نوشت: جایزۀ صلح نوبل امسال در حالی به دو تن از فعالان مبارزه با خشونت جنسی («دنیس موکویگی» از کنگو و «نادیا مراد» از اقلیت ایزدی عراق) اعطا شد که برندگان صلح نوبل همیشه شایستۀ دریافت این جایزه نبوده‌اند.

ابتدا لازم دانست که هدف اصلی در پس اهدای جایزۀ صلح نوبل را یادآوری کنیم. بنا به وصیت آلفرد نوبل، بنیانگذار این جایزه که ثروتش را به تأمین هزینه‌های آن اختصاص داد، جایزۀ صلح نوبل باید به افراد یا سازمان‌هایی اعطا شود که بیشترین و بهترین اقدامات خود را برای دوستی میان ملت‌ها، انحلال یا کاهش ارتش‌ها یا تشکیل و ترغیب کنفرانس‌های صلح کرده است. کمیتۀ نروژی نوبل بارها و بارها برای انتخاب برندگان صلح نوبل مورد انتقاد شدید قرار گرفته است.

شبکۀ راشاتودی در ادامۀ گزارش خود به معرفی برخی از جنجالی‌ترین برندگان جایزۀ صلح نوبل پرداخت:

 

باراک اوباما

به‌باور بسیاری، اعطای جایزۀ صلح نوبل به «باراک اوباما»، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا نمونه‌ای از تمایل شدید کمیتۀ نوبل برای اهدای جایزه به انتظارات به‌جای نتایج واقعی بود. اوباما در حالی این جایزه بسیار مهم را دریافت کرد که تنها 12 هفته از ریاست جمهوری او گذشته بود، حتی به‌نظر می‌رسید خود او نیز از دریافت چنین جایزه‌ای دچار حیرت شده است. او در سخنرانی خود در آن زمان اعلام کرد «من این جایزه را دستاورد خود نمی‌دانم بلکه آن را تأیید رهبری آمریکا بر اساس توجه به تمامی مردم جهان می‌دانم.» این در حالی است که اوباما اولین رئیس‌جمهور در تاریخ آمریکاست که در تمام هشت سال ریاست جمهوری او نیروهای نظامی این کشور در جنگ به سر می‌بردند.

 

هنری کیسینجر

«هنری کیسینجر»، دیپلمات، مشاور امنیت ملی و وزیر خارجۀ پیشین آمریکا یکی از جنجالی‌ترین برندگان صلح نوبل در تمامی دوران‌هاست. وی در سال 1973 برای توافق صلح پاریس برای پایان‌دادن به جنگ ویتنام جایزۀ صلح نوبل را دریافت کرد. این در حالی بود که کیسینجر مجموعه‌ای از بمباران مخفی هوایی در جنوب شرقی آسیا که به کشتار، زخمی و بی‌خانمان‌شدن حدود 6 میلیون نفر منجر شد را هدایت کرد.

 

کوردل هال

«کوردل هال»، وزیر خارجۀ آمریکا در دولت «فرانکلین روزولت»، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، در سال 1945 برای کمک به ایجاد سازمان ملل برندۀ صلح نوبل شد. اما اقدامات بحث‌برانگیز او در آن زمان باعث نشد برای دریافت جایزۀ صلح نوبل واجد شرایط نباشد.

 

آنگ‌سان‌سوچی

کمیتۀ نوبل اعلام کرد جایزۀ صلح خود را از «آنگ‌سان‌سوچی»، رهبر حزب حاکم میانمار پس نمی‌گیرد و این تصمیم علی‌رغم گزارش سازمان ملل دربارۀ این بود که او از قدرت خود برای جلوگیری از نسل‌کشی مردم روهینگیا استفاده نکرد. بنا به گزارش سازمان ملل، جنایات گسترده‌ای از جمله خشونت جنسی و کشتار جمعی علیه مسلمانان روهینگیا صورت گرفته است. سکوت آنگ‌سان‌سوچی در برابر این جنایات با انتقادات گستردۀ بین‌المللی همراه شد.

 

1948 سال بدون صلح نوبل

یکی دیگر از موضوعات جنجالی صلح نوبل مربوط به سال 1948 است، زمانی که کمیتۀ صلح نوبل نتوانست شخصی که استحقاق این جایزه باشد، را مشخص کند. این در حالی بود که در همان سال «ماهاتما گاندی»، رهبر سیاسی و معنوی هندی‌ها هدف ترور قرار گرفت.

علی‌رغم آنکه گاندی 12 بار نامزد دریافت صلح نوبل شد، هیچ‌گاه این جایزه به او اعطا نشد. پس از مرگ او این کمیته اعلام کرد این جایزه تنها به افراد در قید حیات اعطا می‌شود و تمایلی به استثناء قائل‌شدن دربارۀ گاندی ندارد. اما دبیر کمیتۀ نروژی نوبل در سال 2006 اعتراف کرد حذف گاندی از فهرست نوبل بدون شک بزرگترین شکست این کمیته است.

منبع گزارش: باشگاه خبرنگاران جوان

جنجالی‌ترین برندگان جایزۀ صلح نوبل که شایستۀ دریافت آن نبودند

49