سهم‌خواهیِ ترامپ به بهانۀ مبارزه با داعش؛راهزنیِ نفتی آمریکا در سوریه | پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

شما اینجا هستید

سهم‌خواهیِ ترامپ به بهانۀ مبارزه با داعش؛راهزنیِ نفتی آمریکا در سوریه

بررسیِ سخنانِ اخیر رئیس‌جمهورِ آمریکا مبنی بر اعزامِ نظامیانِ جدید به سوریه برایِ محافظت از میادینِ نفتی حومۀ دیرالزور، نشان از قصدِ واشنگتن برایِ راهزنی نفتی در این کشور دارد

 

«دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا که به دنبالِ بهره‌برداری انتخاباتی و مانورِ تبلیغاتی بر عملیاتِ قتلِ ابوبکر البغدادی سرکردۀ تشکیلاتِ داعش در سوریه بود در جریانِ یک کنفرانس خبری از قصد و نیتِ خود برای به غارت بردنِ منابعِ نفتی سوریه و مشخصاً منابع نفتی و گازی در شرقِ دیر‌الزور پرده برداشت.

دونالد ترامپ در یک کنفرانسِ خبری در موردِ عملیاتِ نیروهای ویژۀ آمریکا و مرگِ رهبر داعش، گفت: «کاری که من قصد دارم انجام دهم شاید بستنِ قرارداد با «اکسون موبیل» یا هر شرکتِ بزرگِ دیگر آمریکایی باشد تا به سوریه برود و این کار را درست انجام دهد و این ثروت را گسترش دهد.»

در همین حال «مارک اسپر»، وزیر دفاع آمریکا، بدونِ اشاره به نقشِ آشکارِ کشورش در خلقِ گروهک تکفیری تروریستی داعش در ادعائی مضحک مدعی شد: «مأموریتِ ما دربارۀ داعش هنوز پایان نیافته است. ما هنوز در کشورهایِ منطقه نیرو داریم تا به عملیاتِ ضد تروریسم ادامه دهند. حضورِ ما در سوریه به دلیلِ محافظت از میادینِ نفتی است! نمی‌خواهیم این منبعِ مالی دوباره در اختیارِ داعش قرار بگیرد.»

این سخنانِ مقام‌های آمریکایی نشان از آن دارد که واشنگتن این بار به بهانۀ آنکه مانعِ تسلطِ داعشی‌ها بر میادینِ نفتیِ سوریه شود وارد عمل شده و برایِ محافظت از این میادینِ نفتی در سوریه باقی خواهد ماند.

هنوز خبرِ قصد آمریکا برایِ خارج کردن نظامیانِ خود از سوریه و انتقالِ آن‌ها به عراق از ذهن‌ها پاک نشده که به یکباره خبرِ ورودِ نظامیان ویژه این کشور به سوریه برایِ محافظت از میادینِ نفتی سرخط اخبارِ جهان قرار می‌گیرد.

در همان زمان نیز بسیاری از تحلیل‌گران، این اقدامِ ترامپ را تنها یک حرکتِ نمایشی و تبلیغاتی توصیف کرده و در حسنِ نیتِ رئیس‌جمهور آمریکا در خارج کردنِ نظامیان از سوریه شک و تردید کردند.

ورودِ مجددِ نظامیان آمریکایی به سوریه به بهانۀ محافظت از چاه‌های نفتی باعث شده تا موجی از واکنش‌هایِ منفی در جهان ایجاد شود. مقام‌های روسی بارها اعلام کردند که آمریکا برایِ غارتِ دارایی‌های مردمِ سوریه نظامیانِ خود را به این کشور باز می‌گرداند.

وزارت دفاع روسیه هم تصاویرِ ماهواره‌ای از برخی مناطقِ سوریه منتشر کرده است که نشان می‌دهد نیروهایِ آمریکایی چترِ امنیتی برایِ قاچاقِ نفت سوریه ایجاد کرده‌اند و با وجودِ تحریمِ نفت این کشور از سویِ آمریکا، با راهزنیِ بین‌المللی، ماهانه حدودِ ۳۰ میلیون دلار به جیب می‌زنند.

ادعایِ آمریکا در خصوص ممانعت از تسلطِ عناصر داعش بر چاه‌هایِ نفتی سوریه در حالی صحت خواهد داشت که کنترلِ این میادین به شرکت‌هایِ سوری و نظامیان سوریه اعطا شود نه آنکه شرکت‌هایِ آمریکایی برایِ چپاولِ ثروت نفتیِ سوریه وارد عمل شده و در سایۀ حمایتِ امنیتیِ نظامیان این کشور اقدام کنند.

نفسِ حضور نظامیان آمریکایی در سوریه اقدامی اشغالگرانه علیهِ حاکمیت و تمامیتِ ارضیِ یک کشور مستقل به شمار می‌رود اما واشنگتن به این حد اکتفا نکرده و در اقدامی که نقضِ آشکارِ قوانین و عرف‌هایِ بین‌المللی محسوب می‌شود، رؤیایِ تسلط بر چاه‌های نفت سوریه را در سر می‌پروراند.

گزارش‌های منتشر شده حاکی از آن است که درآمدِ نفتی سوریه به ۳۰ میلیون دلار در ماه می‌رسد و در صورتِ کشف چاه‌های جدید و بازگشتِ تولید این کشور به میانگینِ طبیعیِ خود قبل از جنگ یعنی ۳۸۰ هزار بشکه در روز می‌تواند به ده برابر نیز افزایش یابد.

در ادامه به مهم‌ترین چاه‌های نفتی و میادین گازی سوریه اشاره می‌کنیم:

  • چاه نفتی العمر، بزرگترین چاه نفتیِ سوریه از لحاظ مساحت و تولید به شمار می‌رود که در بخشِ شرقی رود فرات و در ۱۰ کیلومتری شرقِ شهر المیادین واقع در استانِ دیر الزور واقع شده است. میزانِ تولید این چاهِ نفت قبل از آغاز بحران سوریه، ۳۰ هزار بشکه در روز بوده است. عناصرِ داعش در سال ۲۰۱۴ کنترلِ آن را به دست گرفتند.
  • چاهِ التنک نیز یکی از بزرگترین چاه‌های نفتی سوریه است که در منطقۀ الشعیطات واقع در حومۀ شرقی دیر‌الزور واقع شده است. میزانِ تولید این چاه نفتی نیز قبل از بحران، به ۱۰ هزار بشکه می‌رسید.
  • میدان گازی کنیکو در حومۀ شمالی دیرالزور، نیز از مهمترین میادینِ گازیِ سوریه محسوب می‌شود که در تولید برق این کشور نقش به سزایی ایفا می‌کند.

نیروهای ارتش سوریه در شرایط کنونی توانایی محافظت از منابعِ نفتی و گازی این کشور را دارند و با حل و فصل نسبیِ پروندۀ تجاوز ترکیه به مناطقِ شمال شرق سوریه و مهارِ داعش در این کشور می‌توانند توان خود را بر محافظت از این مناطق متمرکز کنند. مشابه این مسأله در عراق نیز اتفاق افتاده است. نیروهایِ بسیج مردمی عراق بعد از آنکه در کنارِ دیگر نیروهای امنیتی این کشور در جبهه‌هایِ مبارزه با داعش حضور یافتند، برایِ تأمین امنیت چاه‌های نفتی کشور وارد عمل شده‌اند به طوریکه بارها عملیاتِ عناصر باقی ماندۀ داعش برای به دست گرفتنِ کنترلِ چاه‌هایِ نفتی را ناکام گذاشته‌اند.

بر کسی پوشیده نیست که آمریکا که خود را عنصرِ اصلی مبارزه با داعش در سوریه و به هلاکت رساندن البغدادی می‌داند، اکنون به دنبال سهم خواهی از منابعِ نفتیِ سوریه به عنوان پاداشِ تمام تلاش‌هایش در این کشور است!

آمریکا در حالی می‌گوید که قصد دارد مانع تسلطِ مجدد داعشی‌ها بر میادین نفتی حومۀ دیرالزور شود که خود، روشِ این تشکیلات تروریستی را در غارتِ سودِ حاصل از فروش نفت این منطقه برگزیده و دقیقاً پا جای پایِ داعشی‌ها گذاشته است.

در هر صورت به نظر می‌رسد که آمریکایی‌ها برای به دست آوردن ثروت نفتیِ سوریه، از هیچ اقدامی حتی اقدامِ نظامی فروگذار نخواهند کرد و جامعۀ بین‌الملل برای مهارِ سیاست توسعه طلبانۀ آمریکا و شخص ترامپ در این خصوص باید واردِ عمل شود.

توضیح:

«گزارشات و تحلیل­های راهبردی ارائه شده از منابع معتبر داخلی و خارجی صرفاً برای آشنایی و تنویر افکار نخبگان و مدیران راهبردی کشور با تحلیل­های راهبردی روزآمد بوده و لزوماً منطبق با دیدگاه­ها و نظرات دانشگاه عالی دفاع ملی نمی­باشد.»

منبع تحلیل: خبرگزاری مهر

سهم‌خواهیِ ترامپ به بهانۀ مبارزه با داعش؛راهزنیِ نفتی آمریکا در سوریه

49